KONTEKST ANLAYIŞININ PRAQMATİK TƏHLİLİNƏ DAİR

Məlumdur ki, insanlar müxtəlif ictimai davranışlarını şifahi və ya yazılı formada həyata keçirə bilirlər. Nitq prosesi qayda və prinsiplər əsasında reallaşır və bu qayda və prinsipləri nəzərdən keçirdikdə, praqmatik istifadə şərtləri gündəmə gəlir. Praqmatika dilin kontekstdən asılı şəkildə öyrənilməsini və dilin kontekstdə nəzərdə tutulan şərtləri ödəyərək necə təzahür etməsini araşdırmağın vacib olduğunu iddia edir. Bu baxımdan məqalədə kontekst və praqmatika arasındakı bağlılıq təhlil olunur və araşdırılır. Ümumilikdə, bu sahədə aparılmış tədqiqatların təhlili göstərir ki, kontekst statik deyil, məna yaratma proseslərinin fəal iştirakçısıdır. Tədqiqatçılar linqvistik, koqnitiv, sosial-mədəni və situativ parametrlərə malik olan kontekstin çoxqatlı təbiətə sahib olduğunu xüsusi olaraq vurğulamışlar. Kontekstin bu cür qavranılması və tətbiq edilməsi mədəniyyətlərarası ünsiyyət, xarici dillərin tədrisi və süni intellekt kimi sahələr üçün əhəmiyyətli təsirə malik ola bilər. Tədqiqatlar davam etdikcə kontekst və praqmatika arasındakı qarşılıqlı əlaqənin təhlili insanlararası ünsiyyətin mürəkkəbliklərini açmağa xidmət edə bilər. Əldə olunmuş bu nəticələrdən xarici dilin tədrisi, mədəniyyətlərarası ünsiyyət və təbii dil emalı kimi sahələrdə istifadə oluna bilər.

It is known that people can carry out various social behaviors orally or in writing. The speech process is carried out on the basis of rules and principles, and considering these rules and principles, pragmatic usage conditions come to the fore. Pragmatics claims that it is important to study the context-dependent learning of language and how language manifests itself by satisfying the conditions stipulated in the context. In this regard, the article analyzes and explores the relationship between context and pragmatics. In general, the analysis of research conducted in this field shows that context is not static, but is an active participant in the processes of meaning creation. Researchers have specifically emphasized the multilayered nature of context, which has linguistic, cognitive, socio-cultural and situational parameters. Such perception and application of context can have significant implications for fields such as intercultural communication, foreign language teaching and artificial intelligence. As research continues, the analysis of the interaction between context and pragmatics can serve to unravel the complexities of interpersonal communication. These results can be used in areas such as foreign language teaching, intercultural communication, and natural language processing.

Известно, что люди могут осуществлять различные формы социального поведения устно и письменно. Речевой процесс осуществляется на основе правил и принципов, и с учётом этих правил и принципов на первый план выходят прагматические условия использования. Прагматика утверждает важность изучения контекстно-зависимого изучения языка и того, как язык проявляет себя, удовлетворяя условиям, заданным контекстом. В этой связи в статье анализируется и исследуется взаимосвязь контекста и прагматики. В целом, анализ исследований, проведённых в этой области, показывает, что контекст не статичен, а является активным участником процессов создания смысла. Исследователи особо подчеркивают многослойную природу контекста, который обладает лингвистическими, когнитивными, социокультурными и ситуативными параметрами. Такое восприятие и применение контекста может иметь значительные последствия для таких областей, как межкультурная коммуникация, преподавание иностранных языков и искусственный интеллект. По мере продолжения исследований анализ взаимодействия контекста и прагматики может способствовать пониманию сложностей межличностного общения. Эти результаты могут быть использованы в таких областях, как преподавание иностранных языков, межкультурная коммуникация и обработка естественного языка.