BİO-EKOLOJİ XÜSUSİYYƏTLƏRDƏN ASILI OLARAQ BUZOVLARIN NEOASKARİDOZLA YOLUXMASININ TƏDQİQİBİO-EKOLOJİ XÜSUSİYYƏTLƏRDƏN ASILI OLARAQ BUZOVLARIN NEOASKARİDOZLA YOLUXMASININ TƏDQİQİ
STUDY OF NEOASCARIASIS IN CALVES DEPENDING ON BIOECOLOGICAL CHARACTERISTICS
PDF YükləXülasə
Tədqiqat aparmaqda əsas məqsəd Şəki-Zaqatala iqtisadi rayonunun düzənlik, dağətəyi və dağlıq zonalarında buzovların neoaskaridozla yoluxmasını tədqiq etməkdir. Qeyd etməliyik ki, ekoloji mühit amilləri neoaskaridoz törədicilərinin ətraf mühitdə yaşamasına, onların inkişafına əsas təsir göstərir. Aparılan tədqiqatlar zamanı maldarlıq təsərrüfatlarında buzovlarda neoaskaridozla yoluxma müəyyən edilmişdir. 5-30 günlük, 31-60 günlük, 61-90 günlük buzovların neoaskaridiozla yoluxmasının bio-ekoloji xüsusiyyətlərdən asılılığını müəyyən etmək məqsədilə koproloji müayinə aparılmışdır. Neoaskaridozla yoluxmanı müəyyən etmək üçün fekal nümunələri laboratoriyada Fülleborn üsulu ilə müayinə olunaraq neoaskaridozla yoluxma faizi müəyyən edilmişdir. Tədqiqatlar zamanı Düzənlik zona üzrə heyvandarlıq təsərrüfatlarında neoaskaridozla 5-30 günlüklərdə 28,0%, 31-60 günlüklərdə 27,3%, 61-90 günlüklərdə 19,2% yoluxma aşkar olunmuşdur. Ümumilikdə düzənlik zona üzrə neoaskaridozla 24,7% yoluxma müəyyən edilmişdir. Dağətəyi zonası üzrə neoaskaridozla 5-30 günlüklərdə 47,8%, 31-60 günlüklərdə 40,0%, 61-90 günlüklərdə 33,3% yoluxma tədqiq olunmuşdur. Ümumilikdə dağətəyi zona üzrə neoaskaridozla 40,3% yoluxma aşkar edilmişdir. Dağlıq zonası üzrə neoaskaridozla 5-30 günlüklərdə 56,0%, 31-60 günlüklərdə 50,0%, 61-90 günlüklərdə 36,4% yoluxma müəyyən olunmuşdur. Ümumilikdə dağlıq zona üzrə neoaskaridozla 47,9% yoluxmanın olduğu aparılan müayinələr nəticəsində tədqiq edilmişdir. Müayinə etdiyimiz yaş qrupları üzrə ən çox yoluxma 5-30 günlüklərdə aşkar edilmişdir. Apardığımız koproloji müayinəyə əsasən ən zəif yoluxma isə 61-90 günlüklərdə müşahidə edilmişdir.
Abstract (EN)
The main objective of the study is to investigate the incidence of neoascariasis in calves in the lowland, foothill and highland zones of the Sheki-Zagatala economic region. Environmental factors significantly influence the survival and development of neoascariasis pathogens in the environment. Neoascariasis infection was detected in calves kept on livestock farms during the studies. A coprological study was conducted to determine the relationship between neoascariasis infection in calves aged 5-30, 31-60, and 61-90 days and bioecological conditions. Fecal samples were analyzed using the Fulleborn method to determine the percentage of neoascariasis infection in the laboratory. The research revealed that in the lowland zone, 28.0% of livestock farms aged 5–30 days were infected with neoascariasis, 27.3% at 31–60 days, and 19.2% at 61–90 days. In total, 24.7% of livestock farms in the lowland zone were infected with neoascariasis. In the foothill zone, 47.8% of livestock farms aged 5–30 days were infected with neoascariasis, 40.0% at 31–60 days, and 33.3% at 61–90 days. In total, 40.3% of livestock farms in the foothill zone were infected with neoascariasis. In the mountain zone, neoascariasis infection rates in calves aged 5–30 days were 56.0%, 50.0% in calves aged 31–60 days, and 36.4% in calves aged 61–90 days. Overall, according to surveys conducted in the mountain zone, neoascariasis infection rates were 47.9%. The highest infection rates in the age groups surveyed were observed in calves aged 5–30 days. According to coprological examination, the lowest infection rates were observed in calves aged 61–90 days.
Резюме (RU)
Основная цель исследования – изучение заболеваемости неоаскаридозом телят в равнинной, предгорной и высокогорной зонах Шеки-Загатальского экономического района. Следует отметить, что факторы окружающей среды оказывают большое влияние на выживаемость и развитие возбудителей неоаскаридоза во внешней среде. В ходе проведенных исследований у телят, содержащихся в животноводческих хозяйствах, была выявлена заражение неоаскаридозом. Для определения зависимости заражение неоаскаридозом телят в возрасте 5-30, 31-60 и 61-90 дней от биоэкологических особенностей проведено копрологическое исследование. Для определения неоаскаридоза в лабораторных условиях методом Фюллеборна исследовали пробы фекалий и определяли процент заражение неоаскаридозом. В ходе исследований установлено, что в равнинной зоне в возрасте 5–30 дней неоаскаридозом было заражено 28,0% животноводческих хозяйств, в 31–60 дней – 27,3%, в 61–90 дней – 19,2%. В общем, животноводческих хозяйствах в равнинной зоне неоаскаридозом было заражено 24,7%. В предгорной зоне неоаскаридозом было заражено 47,8% животноводческих хозяйств в возрасте 5–30 дней, в 31–60 дней – 40,0%, в 61–90 дней – 33,3%. В общем, животноводческих хозяйствах в предгорной зоне неоаскаридозом было заражено 40,3%. В горной зоне инвазированность неоаскаридозом телят в возрасте 5–30 дней составила 56,0%, в возрасте 31–60 дней – 50,0%, в возрасте 61–90 дней – 36,4%. В общем, по результатам обследований, проведенных в горной зоне, инвазированность неоаскаридозом составила 47,9%. Наибольшая инвазированность в обследованных нами возрастных группах отмечена в возрасте 5–30 дней. По данным копрологического исследования, наименьшая инвазированность отмечена в возрасте 61–90 дней.
İstinadlar
- Акбаев, М.Ш., Василевич, Ф.И., Акбаев, Р.М. и др. (2009). Паразитология и инвазионные болезни животных. М.: «Колос», c.193-195.
- Гаджиев, К.Ш. (1957). Эпизоотология неоаскаридоза телят и буйволят и меры борьбы с ним. Тр. АзНИВОС. (VI) 61 – 71.
- Эльканова, Ф.Н. (2022). Профилактика и лечение неоаскаридоза крупного рогатого скота препаратами празивер и альбен. Известия Северо-Кавказской государственной академии, (3):12-16
- Якубовский, М.В., Кирпанева, Е.А. (2006). Особенности эпизоотологии, сроки диагностики и эффективность профилактики неоаскаридоза телят Эпизоотология, иммунобиология, фармакология и санитария, (1):21-25
- Ятусевич, А.И., Суботина, И.А.. Мироненко, В.М. и др. (2005). Особенности эпизоотологии неоаскароза крупного рогатого скота в Беларуси. Ученые записки учреждения образования «Витебская государственная академия ветеринарной медицины». - Витебск, (40):78-81